To znaczy galeria z meczu z Thunder’em

Po zeszłotygodniowym triumfie nad Bryką tym razem nasi chłopcy się nie popisali. Przegrali z “Grzmotami” 7:3 i to… w dość żałosnym stylu.

Pierwsza połowa nie zapowiadała co prawda rozmiarów owego kataklizmu, ale już wtedy gra pomarańczowo – czarnych (szczególnie przy konstruowaniu akcji) pozostawiała wiele do życzenia. Na jedenaście sekund przed pierwszym gongiem, na tablicy wyników widniał rezultat 0:0. Wtedy to piłka wyleciała za końcową linie boiska i sędzia odgwizdał rzut rożny. Piłkarze Thuner’u poprosili o czas.

Minutę później było już 0:1. Zawalił James, ale winą i tak można obdzielić cały team, bo przecież taka piłka nie ma prawa przejść pod naszą bramkę. Trzeba było ostrzej kryć – cokolwiek byle by wytrzymać te 11 sekund. A tu moment dekoncentracji i… masakra.

Potem niestety było już tylko gorzej. Następne dwadzieścia minut to już prawdziwy popis nieudolności. W ciągu dwóch minut straciliśmy trzy bramki i tym samem pogrzebaliśmy szanse na jakiś wynik. Richard co prawda zdołał pokonać bramkarza, ale odbiło się to tylko kolejnym trafieniem dla przeciwników.

Co tu więcej można powiedzieć – wynik mówi sam za siebie i nawet piękna bramka Kefira nie przynosi pocieszenia.

No cóż w następnym spotkaniu podejmujemy lidera rozgrywek Silesię – zespół dobrze nam znany i będziemy musieli się wzbić chyba na wyżyny swych umiejętności żeby coś w tym spotkaniu osiągnąć. No zobaczymy

Bądźmy szczerzy, granie w hali, na tartanie, Orlikach, boiskach pełnowymiarowych i w innych ciekawych miejscach może przynieść jakowąś satysfakcję, ale nic nie może się równać z tym zakurzonym doznaniem z Korejowskiej Areny, miejsca gdzie wszyscy się wychowaliśmy.

Ostatnio życie na tym zacnym placu boju zamarło, przynajmniej Stara Koreja - do której się już wszyscy zaliczamy – rzadko tam szuka okazji by się wyżyć, a to błąd.

Dlatego bardzo miło nam zakomunikować, że w najbliższą niedzielę o godzinie 11:00 rozpoczynamy nowy sezon na naszym boisku i wszystkich chętnych do wzięcia udziału w zawodach zapraszamy, by się zgłaszali – pamiętajcie jest tylko dziesięć miejsc wolnych. Reszta może zaopatrzyć się w jakiś stosowny trunek i podziwiać poczynania grających z trybun naszego zacnego obiektu.

Tak czy inaczej serdecznie zapraszamy!

W najbliższą niedzielę piłkarze VDS’u zmierzą się z innym “dołującym” teamem – Bryką. Zespołem, z którym zmagaliśmy się jeszcze rok temu w szumnych meczach gigantów, kiedy to wygrywająca ze wszystkimi Bryka była najbardziej niebezpiecznym przeciwnikiem w walce o awans do pierwszej ligi.

Teraz również się spotykamy, z tym że rywalizacja jest z gruntu odwrotna. Bryka z trzema punktami na koncie – zdobytymi z resztą dopiero w siódmej kolejce, zajmuje przedostatnie miejsce (ma jeden mecz zaległy), my zaś jesteśmy oczko wyżej i mamy tylko punkt przewagi.

Jest to więc mecz o sześć punktów. Łatwo nie będzie, ale w końcu z kim wygrywać jak nie z sąsiadami w tabeli, prawda?

Mecz oczywiście w najbliższą niedzielę, początek o 8:50.

Generalnie by porozumiewać się w sieci wystarczy mieć słuchawki/głośniki i mikrofon, nie mniej ważny jednak jest  program który by kontakt głosowy umożliwił. Spośród wielu takich systemów przeznaczonych do porozumiewania się w grach najczęściej można usłyszeć o dwóch Ventrilo i Teamspeak – po krótkim reasearch’u nasza komisja wybrała drugi z nich jako ten, który warto by przetestować. Udało się nawet założyć serwer, tylko żeby mógł on być uruchomiony, komputer na którym startuje, musi mieć tzw. zewnętrzne ip, a w nasza redakcja korzysta z usług Netii  i co za tym idzie ip jest przypisywane dynamicznie.

Tak czy inaczej ktoś musi ten serwer postawić u siebie, by to ułatwić tu macie linka do instrukcji jak postawić serwer, tu zaś do strony skąd można ściągnąć za równo klienta jak i sam serwer.

Jeśli ktoś z was się zdecyduje na założenie serwera i sam się będzie mógł z nim połączyć, niech w komentarzu do tego postu wpisze nazwę jaką przyjął i ewentualne hasło.

Gdzieś koło siódmej wieczorem próbowaliśmy się znaleźć w nowej (sieciowej) rzeczywistości. Początki należały do trudnych. Przede wszystkim Rak miał problemy z za wysokim pingiem (co można w skrócie określić, że jego łącze było za słabe) co z kolei powodowało wieczną tułaczkę po różnych nieznanych nam przecież serwerach.

Na dłużej zatrzymaliśmy się na takiej małej planszyjce, której powierzchnia była równa mniej więcej sali gimnastycznej i wypełniona różnej wielkości pudłami. Gdy wpakowaliśmy się tam w piątkę (Rak, Tyta, Werner, Michaś i Chapka) rozpoczęła się istna rzeź. Po każdym odrodzeniu można było oddać mniej więcej jeden strzał i takoż jedną kulkę otrzymać. Ogólnie starcie wygrał Tytus, który z ukrycia próbował ustrzelić kolegów ze snajperki.

Niby źle nie było, ale zapragnęliśmy grać w coś… bardziej sensownego. Następnym serwerem, na którym szczęśliwie znaleźliśmy się wszyscy to ALL SKILL. Tam każdy wybrał sobie preferowaną drużynę i sposobił się do wykonania grupowego zadania, polegającego na… uniknięciu postrzału z jednoczesnym odstrzeleniem, któregoś z graczy, poza tym można też było coś tam wysadzić, ale kto by ise przejmować.

Ten serwer z kolei był mocno niestabilny, dość powiedzieć, że sam wyleciałem za trzy razy, dwa kolejne zaś zawiesił mi się komp. Trudno, ale grało się już co raz lepiej, szczególnie kiedy porozumiewawszy się z Michasiem przez słuchawki mogliśmy ustalić jakąś “taktykę” – wtedy jednak znowu wyrzuciło nas z gry i… na tym się skończyło.

Później napiszę jak rozwiązać problem komunikacji i w co jeszcze moglibyśmy pograć.

Miło nam zakomunikować, że kapitan VDS’u wraz ze swoimi kolegami z pracy zdobył drugie miejsce w II Halowym Turnieju “5″ Piłkarskich Śląskich Urzędów Pracy. Laureatowi serdecznie gratulujemy i życzymy podobnych sukcesów z nasza drużyną.

Na zegarze pozostały niecałe dwie minuty do zakończenia spotkania, na tablicy wynikowej 2:2 – chłopcy z Koreji remisowali z drużyną z czołówki – Japanami i wszystko wskazywało na to, że taki rezultat dowiozą do końca, kiedy to… Jożinowi przydarzył się błąd i kolejna, piąta już z rzędu porażka stała się faktem.

Był to bardzo emocjonujący, stojący na niezłym poziomie mecz, w którym tym razem piłkarzom VDS’u nie brakowało tyle umiejętności co szczęścia. Wszystko zaczęło się od dość kuriozalnej bramki pomarańczowo – czarnych, kiedy to Cmokol posłał piłkę ze swojej połowy wysokim lobem, co wystarczyło by ta ominęła zbyt wysuniętego bramkarza i spoczęła w siatce.

Gol na 1:0 zmobilizował naszych chłopców, który zamurowali bramkę, raz po raz stwarzając co raz to groźniejsze sytuacje pod bramką Japanów. Najgroźniej zapowiadał się atak trójki Korejowców na osamotnionego bramkarza, kiedy to Kefir – do którego było adresowane finalne podanie uznał, że nie potrzebuje go akurat on przecinać ,bo przecież atakują w pięćdziesięciu i na pewno znajdzie się ktoś inny – lepiej po temu usposobiony.

Po drugiej stronie wybornie wręcz spisywał się nasz bramkarz, po którym nie tyle nie było widać objawów kontuzji po zeszłotygodniowym upadku, ale wręcz jakby ten fatalnie wyglądający incydent dodał mu wiary w siebie i zmotywował do bardziej czujnych interwencji.

Druga połowa przyniosła dwa bardzo głupie błędy, kiedy to w kilka minut VDS zamienił się z drużyny kontrolującej grę w goniącą wynik.

Jednak wtedy pomarańczowo – czarni wykazali dość pomysłowości w konstruowaniu akcji, że mogli zdobyć z dwie, trzy bramki i spokojnie dowieść sensacyjny wynik do końca, ale ostatecznie gola zdobył jedynie Mirek i trzeba przyznać, że chłopak zrobił o przepięknie umieszczając piłkę w samym okienku bramki.

A potem… a potem już wiecie. Mogliśmy i powinniśmy skoncentrowaną obroną przyjąć przeciwników, którym remis był nie w smak – by ich później skontrować i dobić na kilkadziesiąt sekund przed końcem, po którym to ciosie by się już nasi niedzielni przeciwnicy raczej nie podnieśli. Tymczasem Forest…

Trudno, jesteśmy dalej na miejscu spadkowym, a pierwsza ósemka oddala się co raz bardziej. Trzeba będzie chyba zimą powalczyć o utrzymanie, ale o tym przyjdzie nam pisać później.

Wczoraj grupka zapalonych Korejowców postanowiła wyruszyć na wojnę. A wiadomo, jeśli ktoś się gdziekolwiek wybiera to… odpala komputer i szuka gdzie to właściwie jest?

Po przewlekłych dysputach, naradach itp. chłopcy postanowili wybrać front pod tytułem Call of Duty 2. W tym celu kilkoro z nas zakupiło świeże płytki niespecjalnie nowej przecież gierki i z “HURRA” na ustach ruszyło mordować się na wzajem. Co było dalej? Ano z każdą chwilą entuzjam stygł, stygł i… po kilkudziesięciu minutach analiz korejowcy uznali, że są w jeszcze większej d… niż przed rozpoczęciem rozmów na temat wojowani.

Granie przez sieć w shootery bowiem różni się znacząco od tego co jest w strategiach czy innych grach. Tu trzeba dostać się na serwer, którym w rzeczywistości jest gdzieś tam stojący komputer, który leci tylko po to by nasza dzielna wataha mogła wyrzynać się nawzajem do woli.

Założenie takowego na własną rękę w domowych warunkach jest nierealne, dlatego że łącze internetowe, którymi dysponuje każdy z nas jest na tyle wolne że nie może obsłużyć odpowiedniej ilości slotów, a co za tym idzie przy większej ilości graczy nić 2-3? gra po prostu się będzie sypać.

Można też wykupić taki serwer (właściwie to wynająć) ale opłata korzystania z niego, zaczyna sie w granicach 300 zł miesięcznie!

Pozostaje nam tylko i wyłącznie granie na oficjalnych, otwartych serwerach dostępnych z poziomu gry. Nie jest to oczywiście najgorsze rozwiązanie, ale musimy się pogodzić z tym, że nie będziemy mogli ingerować w ustawienia serwera, a przede wszystkim, że zawsze ktoś się będzie mógł do nas dołączyć i tym samym gra w zamkniętym kręgu zaprzyjaźnionych siepaczy moze być nieco zakłócona.

Tyle o samej grze.

Innym problem jest komunikacja głosowa. Tu jest o tyle łatwiej, że obsługa takowej nie jest specjalnie skomplikowana, tyle że ktoś z nas musi załżyć serwer na swoim kompie. Jedynym problemem jest to, że nie mogę zrobić tego ja, bo mam zmienne ip.

Na razie tyle.

PS

Myśla, że mimo wszystko zagromy dzisiej kole siódmej (jeszcze bydymy się umawiać), trzeba jednak by wszyscy uruchomili jakieś gg czy coś co się wcześnij dogodomy.

Wszystkiego najlepszego Konrad, abyś rósł nom jak na drożdżach i szybko wypchoł ze składu tych lojtków z VDS’u

…misiu.

Pierwsza połowa:

Druga połowa:

Najciekawsze akcje:

Doszliśmy do półmetka rundy zasadniczej naszych ligowych zmagań. Po niedzielnej kolejce będzie już z górki. Jak wszyscy wiemy nasza sytuacja jest raczej nieciekawa, gdyż z czterema punktami zajmujemy trzecie miejsce od końca, które co by to nie mówić daje nam spadek… Ponadto gra naszej drużyny wygląda dość chaotycznie, kibiców zaś z meczu na mecz ubywa.

Do “bezpiecznego” ósmego miejsca brakuje nam 6 punktów i żeby w ogóle myśleć o tym by grać w górnej ósemce, trzeba się ostro zabrać za gromadzenie punktów. Będzie to o tyle trudne, że w najbliższą niedzielę o 10:30 staniemy przeciw Japanom, a że jest to jeden z pretendentów do tytułu to też łatwo nie będzie. Z drugiej strony nasi chłopcy nie takie potyczki wygrywali i pozostaje nam mieć nadzieję, że tym razem skoncentrują się w 100% i przełamią złą passę, a kto wie może i po meczu dedykują swój sukces Kotletowi, który już w najbliższą niedzielę kończy 9 lat.

Życzymy wszystkiego najlepszego!